Czasem największe potwory nie mieszkają w opowieściach. One są obok nas.
Na wschodzie pamięć nie umiera. Leży w ziemi, wchodzi pod skórę, oddycha mgłą znad narwiańskich bagien.
W 1931 roku, w zapomnianej wsi na skraju lasu giną kobiety oskarżone o czary. Ich śmierć nie kończy historii – staje się jej początkiem. A ta ziemia pozwala zapomnieć.
Współcześnie Matylda wyjeżdża na Podlasie, uciekając od przemocowego partnera. W niewielkiej miejscowości las pachnie obietnicą ciszy, przytulny dom daje złudzenie schronienia, a mieszkańcy zdają się skrywać więcej, niż pokazują.
Dwie historie zaczyna łączyć coraz więcej, a dawna krzywda upomina się o głos. Bo mrok nie znika – przechodzi z pokolenia na pokolenie, zmienia twarz, ale zawsze wraca.
Akcja splata dwie perspektywy czasowe. W 1931 roku, w zapomnianej wsi na skraju lasu, giną kobiety oskarżone o czary. Ich śmierć nie zamyka historii – przeciwnie, staje się jej fundamentem. Ziemia Podlasia chłonie to, co niewygodne, i uczy zapominania. Jednak to, co wyparte, nigdy nie znika bez śladu.
Współcześnie Matylda przyjeżdża na Podlasie, próbując uciec od przemocy i własnego lęku. Spokój lasu, zapach wilgotnej ziemi i pozornie bezpieczny dom dają jej chwilowe poczucie schronienia. Szybko jednak okazuje się, że mieszkańcy niewielkiej miejscowości skrywają sekrety, a cisza bywa bardziej niepokojąca niż hałas. Granica między przeszłością a teraźniejszością zaczyna się zacierać.
Agata Sosnowska
Urodzona w Siedlcach, kocha Podlasie całym sercem. Jest psycholożką kliniczną oraz integracyjną terapeutką traumy i psycholożką TSR. Wykłada na Uniwersytecie Vizja oraz na Uniwersytecie Trzeciego Wieku. Uwielbia twórczość Stephena Kinga (przeczytała